Καλόγερος αν ήμουν…

(«Μεταμέλεια» Γιώργος Βιζυηνός)
Ανάθεμα την πρωτ’ αρχή,
που μ’είπαν να πιστέψω
πως δε μου σώζεται η ψυχή,
σα δεν καλογερέψω!

Απ’της ζωής την Πασχαλιά
μ’εκάμαν να ξεπέσω
ν’ αφήσω μακρυά μαλλιά
και ράσο να φορέσω.

Να ζω με το ξερό ψωμί,
με το νερό μονάχα
για να παιδέψω το κορμί,
και για ν’αγιάσω τάχα!

Καλόγεροι, σας προσκυνώ,
και σας φιλώ τα χέρια
Και σας πετώ τον ουρανό
και τα χρυσά τ’αστέρια.

Πετώ τον σκούφο στο κελλί,
το ράσο στο ντουλάπι
τον νου μου- μόνο στο φιλί,
και μόνο στην αγάπη.

Θωρώ πουλάκια στην αυλή,
που παίζουν ταίρι ταίρι,
και λέγω: νάμουνε πουλί!
Να ήμουν περιστέρι!

Θωρώ κοπέλαις, που περνούν
να παν στο περιβόλι,
κι’ αυτού που κοντοπροσκυνούν-
Με παίρνουν οι Διαβόλοι! ..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s