Είμαστε Ρατσιστές; / Ρ. Σωμερίτης

Οι περισσότεροι από όσους μιλούν και γράφουν γι αυτό το θέμα χρησιμοποιούν δύο επιχειρήματα. Σύμφωνα με το πρώτο, ο Έλληνας, από τη φύση του, δεν είναι ρατσιστής. Και σύμφωνα με το δεύτερο, σε σύγκριση με τα όσα συμβαίνουν στην άθλια Δύση, τα δικά μας δεν είναι τίποτε και μόνο κάτι ευρωλιγούρηδες κατηγορούν στη πατρίδα τους χωρίς να καυτηριάζουν τα αίσχη των δυτικών πατρόνων τους. Δε χρειάζεται κόπος, για να διαπιστώσει κανείς ότι το πρώτο επιχείρημα είναι καθαρά ρατσιστικό. Και δε χρειάζεται πολλές λέξεις, για να χαρακτηρίσει κανείς σαν άκριτα εθνικιστικό και παραπλανητικό το δεύτερο επιχείρημα, διότι παρακάμπτει σκόπιμα τον παγκόσμιο χαρακτήρα της αντιρατσιστικής πάλης  και το γεγονός ότι το πρώτο καθήκον κάθε πολίτη είναι να σκουπίζει πρώτα μπροστά στη δική του πόρτα και όχι να αναζητεί άλλοθι στις βρωμιές του γείτονα.

Ρατσισμός ( που είναι αρρώστια, αλλά έχει επίσης οικονομικά και ταξικά κίνητρα ) είναι η άρνηση ίσων δικαιωμάτων σε κάθε διαφορετικό ως προς το χρώμα, τη καταγωγή, την εθνότητα, τη θρησκεία, το φύλο, τη κοινωνική τάξη , τις προσωπικές επιλογές, ιδιαίτερα τις σεξουαλικές. Όλες οι ρατσιστικές πρακτικές δεν έχουν τον ίδιο βαθμό επικινδυνότητας. Είναι, όμως, ρατσιστικές. Εκατομμύρια Έλληνες, νυν και πρώην μετανάστες ή πρόσφυγες και μέσα και στην ίδια τους τη χώρα, τα έχουν ζήσει  αυτά. Δε θα  έπρεπε να τα ξεχνούν. Και όμως…

Και, όμως, να μερικά από τα όσα συμβαίνουν: πολλές δεκάδες ξένοι συνάντησαν αδέσποτες κοντά σε όλα τα συνοριακά περάσματα. Και όχι μόνο εκεί, όχι μόνο από όπλα φρουρών. Οι καταδίκες των φονιάδων είναι σπάνιες. Καθυστερεί … μονίμως το θέμα της νομιμοποίησης τουλάχιστον των όσων ξένων εργατών χρειάζεται η οικονομίας μας: τα σχέδια ποικίλα, διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς αποφάσεις, ενώ όλοι ξέρουμε αυτούς που κερδίζουν από την εκμετάλλευση των λαθρομεταναστών, που συχνά είναι οι ίδιοι που φωνάζουν ή βάζουν τους άλλους να φωνάζουν «έξω οι ξένοι». Η χώρα μας είναι σχεδόν η μόνη όπου διανοούμενοι σε πλήρη σύγχυση υπερασπίζονται το δικαίωμα των νεο-χιτλερικών να ξαναγράφουν Ιστορία αρνούμενοι τη γενοκτονία των Εβραίων και των τσιγγάνων. Στις περισσότερες δημοκρατικές χώρες τα ρατσιστικά κείμενα συνιστούν αδίκημα. Εδώ, οι δειλοί τα αποκαλούν χιουμοριστικά, οι άλλοι τα θεωρούν ελεύθερη γνώμη έκφρασης.

Όλοι θα μπορούσαν να διαπιστώσουν, με λίγη καλή πίστη, πόσο δύσκολα η ελληνική κοινωνία αποδέχεται τους διαφορετικούς έτσι όπως είναι π.χ. οι Τούρκοι, Σλαβομακεδόνες, Εβραίοι ή Καθολικοί ( αυτό σημαίνει  σεβασμός στον άλλον), αλλά και σαν ισότιμους Έλληνες. Πολλοί πιστεύουν ότι ο Έλληνας είναι απαραιτήτως λευκός, απαραιτήτως χριστιανός ορθόδοξος, παλαιότερα απαραιτήτως αντικομμουνιστής. Δε λένε ότι οι γυναίκες, οι ομοφυλόφιλοι και όσοι έχουν περίεργη φάτσα δεν είναι Έλληνες, σαφώς, όμως, τους τοποθετούν σε κάποιον πρόναο.

Ας δεχτούμε μολοντούτο ότι ο ρατσισμός δεν είναι εδώ ακόμη φαινόμενο καθοριστικό. Μια απλή σύγκριση με το πιο πρόσφατο παρελθόν δείχνει, όμως, πόσο γρήγορα προχωρεί το κακό : υπάρχει σοβαρός κίνδυνος τα παιδιά μας να ζήσουν αύριο ελληνικά Σοβέτο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s