Η υγιείς κοινωνία / Έριχ Φρομ

Ακριβής σήμερα, που ο άνθρωπος φαίνεται να έχει φτάσει στην απαρχή μιας νέας, πλουσιότερης, ευτυχέστερης , ανθρώπινης εποχής, η ύπαρξη του , καθώς και η ύπαρξη των γενεών που θα επακολουθήσουν, φαίνεται να απειλούνται περισσότερο από ποτέ. Πως είναι δυνατό αυτό;
Συνέχεια

Η τέχνη της αγάπης / Erich Fromm

(απόσπασμα σελ. 18-19)

Γι’ αυτό, το να είμαι μόνος σημαίνει ότι είμαι αβοήθητος , ανίκανος να επικοινωνήσω ενεργητικά με τον κόσμο, τα πράγματα και τους ανθρώπους. Σημαίνει ότι ο κόσμος μπορεί να στραφεί εναντίον μου χωρίς εγώ να μπορώ να αντιδράσω. Έτσι, λοιπόν, το ξεχωριστό της ύπαρξής μας είναι πηγή βαθιάς αγωνίας. Και πέρα απ’ αυτό, προκαλεί το συναίσθημα της ντροπής κι ακόμα και της ενοχής. Αυτή η εμπειρία της ντροπής και της ενοχής που ενυπάρχει στην ξεκομμένη ύπαρξη, εκφράζεται στη βιβλική ιστορία τους Αδάμ και της Εύας. Αφού ο Αδάμ και η Εύα έφαγαν από «το δέντρο της γνώσεως του καλού και του κακού», αφού παράκουσαν την εντολή (δεν υπάρχει καλό και κακό αν δεν υπάρχει και η ελευθερία να απειθήσεις), αφού έγιναν άνθρωποι με το να χειραφετηθούν από την αρχέγονη ζωική συμβίωση με τη φύση, μόλις δηλαδή γεννήθηκαν σαν ανθρώπινα όντα- είδαν «ότι ήσαν γυμνοί και εντράπηκαν». Συνέχεια